Simpleng Pagligo ng mga Senior Citizen NAGDUDULOT NG MATINDING STROKE, Lihim na Mamamatay-tao sa Loob ng Banyo IBINUNYAG!
Isang nakakagimbal na katotohanan ang patuloy na nagaganap sa loob ng mga tahanan kung saan ang isang inosente at nakakarelaks na pagligo ay nauuwi sa isang malagim na trahedya. Marami ang nag-aakala na ang madulas na sahig ang nag-iisang dahilan kung bakit maraming matatanda ang binabawian ng buhay sa loob ng palikuran, na lumalagpas pa sa bilang ng mga namamatay sa aksidente sa kalsada. Ngunit ayon sa mga ibinunyag ni Dr. Nico, isang dalubhasa sa medisina at agham, isang tahimik na mamamatay-tao ang nagtatago sa mismong nakasanayang gawi sa pagligo ng mga senior citizen, na mabilis na nag-uudyok ng atake sa puso at stroke.
Ang unang nakamamatay na pagkakamali na madalas gawin ay ang pagkalango sa sobrang init na tubig sa pag-aakalang ito ay nakakatanggal ng lamig at lason sa katawan. Sa pagtuntong sa edad na animnapu’t lima pataas, ang mga ugat ng tao ay hindi na kasing-gaan at kasing-bilis mag-adjust gaya ng dati. Kapag ang balat ay nabuhusan ng tubig na higit sa apatnapu’t dalawang degree Celsius, biglaang bumubuka ang mga ugat na nagiging sanhi ng matinding pagbagsak ng presyon ng dugo. Ang mas nakakakilabot na tagpo ay kapag pinatay na ang shower at lumabas sa malamig na hangin ang matanda, kung saan ang mga ugat ay biglang sisikip. Ang mabilis na pagtaas-baba ng presyon ng dugo na tila isang sumisibad na roller coaster ay sapat na upang paputukin ang mga maliliit na ugat sa utak, na nagiging pangunahing sanhi ng cerebral hemorrhage.
Sumunod sa mga malagim na gawi ay ang labis na pagkuskos ng katawan gamit ang mga matitigas na bimpo, loofah, at panghilod. Lumaki ang marami sa paniniwalang kailangang mamula ang balat upang masabing malinis ito. Subalit, para sa mga nakatatanda, ang balat ay kasingnipis na ng papel at nawalan na ng natural na langis. Ang sapilitang pagtanggal sa tinatawag na libag ay sumisira sa huling depensa ng katawan laban sa mga mikrobyo, na nag-iiwan ng libu-libong maliliit na sugat na hindi nakikita ng mata. Ang mga inosenteng sugat na ito ang nagsisilbing pintuan ng mga nakamamatay na impeksyon tulad ng cellulitis na maaaring magdulot ng mas malala at pangmatagalang kumplikasyon na umaabot pa sa ospital.
Isa pa sa mga mapanganib na nakasanayan ay ang pagpasok sa banyo upang maligo kaagad matapos kumain ng marami. Para sa isang senior citizen, ang gawaing ito ay katumbas ng pag-imbita sa kamatayan. Matapos kumain, malaking porsyento ng dugo ang pumupunta sa tiyan upang tunawin ang pagkain. Kapag biglaang naligo at nabuhusan ng maligamgam na tubig, ang dugo ay sapilitang aagawin ng balat. Dahil dito, nawawalan ng sapat na suplay ng dugo ang utak na nagdudulot ng matinding pagkahilo at paglabo ng paningin. Sa sitwasyong ito, ang isang simpleng pagtayo sa madulas na sahig habang nagdidilim ang paningin ay mabilis na nauuwi sa pagkahulog, pagkabasag ng buto, at tuluyang pagka-paralisa.
Hindi rin ligtas ang mga matatandang may paboritong maligo sa gabi, lalo na sa pagitan ng ika-siyam hanggang ika-sampu bago matulog. Ang natural na orasan ng katawan ay nag-uutos na magpahinga at pababain ang presyon ng dugo sa mga oras na ito. Ang pagligo sa gabi, partikular gamit ang mainit na tubig, ay puwersahang nagpapatrabaho sa puso na para bang nag-o-overtime ito. Ang tahimik na pinsala nito ay nagaganap sa kalagitnaan ng gabi habang natutulog ang biktima, kung saan tumataas ang presyon nang hindi namamalayan sa halip na bumaba. Ito ang direktang dahilan ng maraming kaso ng biglaang atake sa puso at hypertensive crisis bago pa man sumikat ang araw.
Ang huling aspeto ng tahimik na panganib ay nakatago sa mismong kapaligiran ng banyo na madalas ay malamig, kulob, at madulas. Ang pagsasara ng pinto at bintana habang naliligo sa mainit na tubig ay umuubos sa oxygen ng paligid dahil napapalitan ito ng makapal na usap ng tubig. Mabilis itong nagpapahilo at nagdudulot ng hypoxia sa mga matatandang may mahina nang baga. Kung idaragdag pa ang sabon sa makinis na sahig, ito ay nagiging isang mapanlinlang na bitag na nagreresulta sa pagkabali ng balakang. Ayon sa mga medikal na datos, kalahati sa mga nakatatandang nababali ang balakang sa banyo ay hindi na muling nakakalakad, at malaking porsyento sa kanila ay binabawian ng buhay sa loob lamang ng isang taon dahil sa matinding kumplikasyon ng matagal na pagkakahiga gaya ng pulmonya at mga sugat sa likod.
Upang maiwasan ang mga malagim na eksenang ito, mahigpit ang paalala na baguhin ang mga nakasanayang gawi bago maging huli ang lahat. Iminungkahi ng mga dalubhasa ang pagsunod sa pormula kung saan tatlong beses sa isang linggo lamang dapat maligo ang buong katawan gamit ang tamang init ng tubig na hindi hihigit sa tatlumpu’t walong degree, at mabilisang pagpapahid ng lotion upang maprotektahan ang numinipis na balat. Higit sa lahat, ang simpleng pag-iwan na hindi naka-kandado ang pinto ng banyo, ang pagdadala ng cellphone sa loob para sa emerhensya, at ang pagpapahinga matapos uminom ng gamot ay mga maliliit na hakbang na nagsisilbing manipis na linya sa pagitan ng kaligtasan at kamatayan. Ang katawan ng isang senior citizen ay nangangailangan ng ibayong pag-iingat, at ang pilit na pagdadala ng mga nakasanayan noong kabataan hanggang sa pagtanda ay isang nakamamatay na sugal na hindi na dapat pang subukan.
