Lihim na UMUUBOS sa buhay ng mga nakatatanda ibinunyag: Ang mga paboritong inumin araw-araw, unti-unti na palang SUMISIRA sa mga lamang-loob!
Isang nakakagimbal na katotohanan ang gumagapang ngayon sa mga kabahayan, partikular na sa mga pamilyang may mga kasamang lolo at lola. Marami ang nag-aakala na ang palaging pagkapagod, pamamaga ng mga paa tuwing gabi, at pag-ihi ng madilaw na likido ay normal na senyales lamang ng pagtanda. Ngunit isang malagim na lihim ang ibinunyag kamakailan patungkol sa dalawang kasing-laki ng kamao na organo na walang-awang sinisira ng mismong mga nakagawian ng marami araw-araw. Ang mga bato o kidneys ay tahimik na nagdurusa, walang tigil sa pagtatrabaho nang walang pahinga, habang ang karamihan ay patuloy na nilalason ang mga ito nang hindi namamalayan. Sa paglipas ng panahon, ang kawalan ng kaalaman sa tamang inumin ang nagiging direktang tiket patungo sa nakakapasong gastos ng dialysis at habambuhay na paghihirap.
Ang pinakanakakatakot na kalaban sa isyung ito ay hindi ang kakulangan sa gamot, kundi ang mismong kawalan ng uhaw. Ito ang tahimik na salot na tinatawag na silent dehydration na pumapatay sa mga nakatatanda nang walang kalaban-laban. Isang malinaw na halimbawa ang sinapit ng isang animnapu’t walong taong gulang na haligi ng tahanan mula sa Lipa na kinilalang si Manong Julian. Kampante siyang hindi umiinom ng tubig dahil wala siyang nararamdamang pagkauhaw, na tila ba ayos lamang ang lahat. Hindi niya alam na ang kanyang mga bato ay unti-unti nang natutuyo at namamatay sa loob ng kanyang sariling katawan, parang isang halamang pinabayaan sa ilalim ng tirik na araw. Natuklasan na lamang ang matinding pagbagsak ng kanyang kalusugan nang lumabas ang mga nakakapanindig-balahibong resulta ng kanyang pagsusuri, isang hudyat na muntik nang magpabagsak sa kanyang buong pamilya.
Hindi lamang ang kakulangan sa tubig ang nagpapabilis sa kalbaryong ito, kundi maging ang mga inuming pilit na isinisiksik sa sistema ng mga nakatatanda. Isang pitumpu’t isang taong gulang na lola mula sa Batangas, na nakilala bilang Aling Corazon, ang nakipagpatintero kay kamatayan dahil sa kanyang matinding pagkaadik sa matapang na kape. Araw-araw siyang lumalaklak ng apat na tasa nito, na nag-akalang nagbibigay ito ng lakas, ngunit sa katotohanan ay lalo lamang pinaparusahan ang kanyang tumatandang mga organo. Nang mapilitan siyang talikuran ang kanyang nakasanayan at lumipat sa pag-inom ng walang asukal na green tea, doon lamang nakahinga nang maluwag ang kanyang mga bato. Ang tsaa na ito ay nagtataglay pala ng malalakas na sangkap na panlaban sa pagtanda ng mga selula at may mababang peligro sa pagbuo ng mga bato sa bato, na naging dahilan upang makatakas siya sa bingit ng kapahamakan.
Sa kabila ng nakakabahalang banta na ito, isang simpleng solusyon ang matagal na palang nagtatago sa mismong mga kusina at palengke. Hindi ito mga mamahaling gamot na inirereseta ng mga ospital, kundi limang inosenteng inumin na may kakayahang maghugas at magligtas sa mga nanghihinang lamang-loob. Ang pinakamahalaga ay ang simpleng pag-inom ng tubig na pinaghihiwalay ang oras sa buong maghapon, upang hindi mabigla ang katawan. Sumusunod dito ang purong sabaw ng buko na walang halong asukal, na siksik sa mahahalagang mineral, bagama’t mapanganib ito sa mga may malala nang sakit sa bato. Nariyan din ang maasim na katas ng cranberry na kailangang haluan ng tubig upang labanan ang mga impeksyon sa daanan ng ihi na kadalasang umaatake sa mga nakatatandang kababaihan, na kapag pinabayaan ay tuluyang wawasak sa mga bato.
Bukod pa sa mga nabanggit, isa sa pinakapinagkakatiwalaang sandata ngayon laban sa pagbuo ng mga bato sa bato ay ang simpleng maligamgam na tubig na pinitikan ng sariwang katas ng kalamansi o lemon, na walang asukal. Isang animnapu’t tatlong taong gulang na lola mula sa Iloilo ang tahasang nagpatunay sa kababalaghang ito matapos niyang palitan ang kanyang pang-umagang kape ng inuming ito. Ayon sa mga tala, ang lemon ay may natatanging kakayahan na tunawin ang mga namumuong calcium bago pa man ito maging solidong bato na bumabara sa daluyan ng ihi. Ang mga pamamaraang ito, na detalyadong sinuri at pinatotohanan sa loob ng mahigit dalawampung taon ng karanasan ng dalubhasang si Dr. Adrian Castro, ay ang tanging magiging kalasag ng madla. Panahon na upang gisingin ang bawat isa mula sa nakakamatay na pagkamanhid at simulan ang pagligtas sa mga organong araw-araw na nagbubuwis ng buhay nang walang hinihinging kapalit.
