Lihim na Pagkain Bago Mag-Alas Otso ng Umaga kayang MABALIK ang Lakas ng Binti Parang Edad Bente, Pambihirang Tuklas ng Isang Doktor GUMULANTANG sa Publiko
Isang nakakagimbal na katotohanan ang unti-unting sumisira sa matagal nang paniniwala ng mga Pilipino na ang panghihina ng tuhod at binti ay isang normal na sumpa ng katandaan. Maraming mga senior citizen ang tahimik na nagdurusa sa madaling araw dahil sa matinding pamumulikat, paninigas ng mga kasukasuan, at ang unti-unting pagkawala ng kanilang kakayahang tumayo nang walang inaalalayan. Inakala ng karamihan na ang mga senyales na ito ay hudyat na ng paghina ng kanilang katawan dahil sa edad, ngunit isang malaking rebelasyon ang nagpapatunay na ang totoong salarin ay hindi ang paglipas ng panahon, kundi ang maling pamamaraan ng pagkain sa umaga na tahimik na umuubos sa kanilang sariling kalamnan. Ang nakakapanindig-balahib na sitwasyong ito ay nagtutulak sa marami sa tuluyang pagkawala ng kanilang kalayaan at kumpiyansa sa sarili na maglakad patungo sa palengke o maging sa loob lamang ng sariling bahay.
Ang matinding pagbabagong ito sa larangan ng kalusugan ay ibinunyag ni Dr. Elena Santos, isang tatlumpu’t limang taong gulang na manggagamot na naglantad sa nakakatakot na kondisyong tinatawag na sarcopenia, o ang tahimik na pagkaubos ng kalamnan paglagpas ng edad limampu. Ang pinakamalaking pagkakamali na sumisira sa mga binti ng mga nakatatanda ay ang pagpapalipas ng gutom o ang simpleng pag-inom lamang ng kape pagkagising sa umaga. Kapag ang katawan ay walang nakukuhang bagong enerhiya matapos ang pitong hanggang siyam na oras na pagtulog, napipilitan itong kainin at tunawin ang sarili nitong mga kalamnan upang makakuha ng lakas, na nagreresulta sa mabilis na panginginig at pagrupok ng mga binti. Upang mapigil ang malagim na epektong ito na kayang magpatanda sa mga binti ng higit sa isang dekada, ipinayo ang isang mahigpit na panuntunan na kailangang makakain ng sapat na protina ang isang tao bago sumapit ang alas otso ng umaga bilang unang hakbang sa pag-aayos ng mga nasirang himaymay.
Ngunit ang solusyon ay hindi matatagpuan sa mga mamahaling suplemento o mahihirap hanaping sangkap, kundi sa mga napakapangkaraniwang pagkain na madalas minamaliit sa kusinang Pilipino. Ang itlog, na matagal nang iniiwasan ng marami dahil sa takot sa kolesterol, ay itinuturing na isa sa mga pinakamakapangyarihang tagapagligtas ng mga naghihingalong kalamnan dahil sa taglay nitong de-kalidad na protina at choline na nagpapatibay sa koneksyon ng mga ugat at binti. Kasabay nito, ibinunyag din ang pambihirang epekto ng simpleng saging na siksik sa potasyum upang labanan ang nakakamatay na pamumulikat, at ang oatmeal na nagpapanatili ng tamang asukal sa dugo upang hindi biglaang bumagsak ang enerhiya. Maging ang mga murang isda tulad ng sardinas, galunggong, at dilis, pati na rin ang kamote at munggo, ay pinatunayang may mas malaking kakayahan na ibalik ang lakas ng mga binti kaysa sa mga artipisyal na bitamina, basta’t ang mga ito ay isinasama sa pang-araw-araw na almusal.
Lalo pang naging mapangahas ang diskusyon nang tahasang pinabulaanan ang tradisyonal at nakasanayang almusal ng maraming Pilipino. Ang pang-araw-araw na pagkonsumo ng puting pandesal, matatamis na palaman, at kape ay itinuturing na isang mapanganib na patibong na nagbibigay lamang ng panandaliang lakas ngunit nag-iiwan ng matinding panghihina pagkalipas ng ilang oras. Ang patuloy na pag-asa sa mga pagkaing puro asukal at kulang sa protina ay inihambing sa pagtatayo ng isang bahay nang walang sapat na materyales, kung saan ang katawan ay patuloy na bumabagsak dahil walang kakayahang kumpunihin ang mga nasirang bahagi nito. Kasama rin sa mga binatikos ang mga mapanganib na gawi sa umaga tulad ng biglaang pagbangon mula sa higaan na madalas nagiging sanhi ng mga nakakabali at nakakamatay na pagkahulog ng mga nakatatanda.
Ang malalim na isyung ito ay nagbubukas ng isang napakahalagang pananaw tungkol sa kung paano tinatrato ng lipunan ang pagtanda. Hindi nararapat na tanggapin na lamang ng sinuman na ang katandaan ay katumbas ng pagkakakulong sa isang silya o pagiging pabigat sa pamilya. Sa pamamagitan ng simpleng pagpapalit ng laman ng plato tuwing umaga, pagdaragdag ng tamang hydration, at pag-iwas sa mga mapanirang nakasanayan, ang bawat senior citizen ay may kakayahang bawiin ang kanilang nawalang lakas. Ang laban sa panghihina ng katawan ay hindi nag-uumpisa sa ospital, kundi sa mismong hapag-kainan araw-araw bago sumapit ang alas otso ng umaga, na nagpapatunay na ang tamang kaalaman at disiplina ang tunay na susi upang patuloy na makapaglakad nang may kumpiyansa at kalayaan hanggang sa dapit-hapon ng buhay.
