BUMUBULANG IHI TAHIMIK NA PUMAPATAY sa Libu-libong Pilipino Nang Walang Anumang Sakit na Nararamdaman!
Isang nakakagimbal na katotohanan ang araw-araw na nagaganap sa loob mismo ng mga banyo ng maraming tahanan kung saan isang tahimik na traydor ang unti-unting sumisira sa buhay ng mga inosenteng mamamayan. Ang simpleng pag-ihi at ang paglitaw ng makapal na bula sa inidoro na madalas ipinagsasawalang-bahala ng nakararami ay isa na palang malagim na babala ng katawan. Habang ang karamihan ay nag-aakalang ang senyales na ito ay isang ordinaryong kaganapan lamang, isang nakamamatay na sakit ang palihim na gumagapang at dumudurog sa mga panloob na organo nang walang anumang babala, hapdi, o nararamdamang kirot. Ang pilit na pananahimik at kawalan ng kaalaman ng marami tungkol sa tila inosenteng senyales na ito ang siya mismong nagdadala sa kanila sa bingit ng kamatayan nang hindi nila namamalayan.
Ang misteryo sa likod ng nakakatakot na bulang ito ay masusi at malalim na ipinaliwanag ng medikal na eksperto na si Dr. Leyana Santos. Bagama’t may mga pagkakataong ang pagbula ay dala lamang ng malakas na pagbagsak ng likido, kakulangan sa pag-inom ng tubig, o reaksyon sa mga matapang na kemikal na panlinis ng inidoro, mayroong isang uri ng bula na hindi kailanman dapat balewalain. Ang ganitong sitwasyon ay malinaw na naranasan ng isang limampu’t walong gulang na ginang na nagngangalang Aling Corazon na labis na nanginig sa takot matapos mapansin ang kakaibang kaganapan sa kanyang ihi. Sa kabutihang palad, ang kanyang kaso ay natuklasang dulot lamang ng naiwang sabon sa banyo at malakas na pag-ihi tuwing umaga, ngunit ang kanyang karanasan ay nagbukas ng mas malaking usapin tungkol sa tunay at nakakakilabot na panganib na nagtatago sa likod ng maling kumpyansa ng lipunan.
Ang pinakamalaking banta na pilit ibinabaon sa limot ng marami ay ang mapanganib na pagtagas ng protina mula sa mga nasirang bato na nagreresulta sa mala-sabon at hindi nawawalang bula. Ang mga pangunahing salarin sa nakakapanlulumong kondisyong ito ay ang walang habas na pagtaas ng asukal sa dugo o diyabetis at ang hindi makontrol na presyon ng dugo. Isang malagim na halimbawa nito ay ang sinapit ng animnapu’t apat na taong gulang na si Mang Ramon na may matagal nang kasaysayan ng diyabetis. Dahil sa patuloy niyang pagwawalang-bahala sa araw-araw na paglitaw ng makapal na bula sa kanyang ihi sa pag-aakalang ito ay walang kwenta, muntik na siyang bawian ng normal na pamumuhay. Ang matinding pamimilit ng kanyang asawa na sumailalim sa medikal na pagsusuri ang tanging naging daan upang maagapan ang tuluyang pagkasira ng kanyang mga organo na sana ay humantong sa panghabambuhay na pag-upo sa makina ng dialysis.
Ang patuloy na kawalan ng kaalaman at ang pagkahumaling sa mga maling solusyon tulad ng simpleng pag-inom ng napakaraming tubig upang pilitin ang ihi na luminaw ay isang nakamamatay na hakbang na lalo lamang nagtatago sa tunay na sakit. Ang katawan ng tao ay palaging nagbibigay ng mga tahimik na bulong bago pa man ito tuluyang sumigaw sa pighati at huli na ang lahat para magamot. Sa pamamagitan lamang ng napakasimple at murang pagsusuri sa dugo para sa creatinine at pagsusuri sa ihi para malaman kung may tumatagas na protina, malinaw na maliligtas ang marami mula sa tiyak na kapahamakan. Ang pag-iwas sa katotohanan at ang pilit na pagbalewala sa mga simpleng senyales na nakikita araw-araw sa loob ng banyo ay hindi lamang isang simpleng pagkakamali, kundi isang direktang pag-imbitang wakasan ang sariling buhay bago pa man dumating ang takdang panahon.
