Ang paborito mo bang almusal ay tahimik na pumapatay ng mga tao? Ang mga tila hindi nakakapinsalang itlog sa iyong kusina ay palihim na lumalason sa mga matatanda, na nagpapadala sa kanila sa ospital!

Isang nakagigimbal na ulat ang tuluyang yumanig sa mga pamilyang Pilipino matapos ibunyag ng mga dalubhasa na ang itinuturing na pinakamasustansya at paboritong almusal ng bayan ay siya palang tahimik na kumikitil sa buhay ng mga nakatatanda. Ayon kay Dr. Elena Santos, isang kilalang health educator na nagsuri sa usaping ito, ang simpleng itlog na inihahain araw-araw sa hapag-kainan ay maaaring mag-anyo bilang isang nakamamatay na banta para sa mga nasa edad animnapu pataas. Ang higit na nakakapanindig-balahibo rito ay ang katotohanang walang anumang amoy o senyales ang lason na ito, dahil ito ay nagmumula mismo sa mga pang-araw-araw na maling gawi sa kusina na nakagisnan na ng karamihan at patuloy na isinasagawa hanggang sa tuluyan na lamang isugod ang biktima sa emergency room.

Nangunguna sa mga nakamamatay na pagkakamaling ito ay ang kinasanayang pagtatapon ng dilaw ng itlog, sa maling pag-aakala na ito ay puno ng masamang cholesterol na nakakasira sa kalusugan. Lingid sa kaalaman ng marami, ang mismong itinoturing na basurang bahagi na ito ang nagtataglay ng mga pinakamahalagang nutrisyon tulad ng choline at lutein na siyang pumipigil sa tuluyang paglabo ng mata at paghina ng isipan ng mga lolo at lola. Ngunit ang mas nakakakilabot na trahedya ay nagaganap kapag ang inosenteng itlog ay nilulunod sa napakaraming mantika, mantikilya, at keso. Ang inakalang masarap na torta na isinasawsaw pa sa mantika ay nagiging isang direktang tiket patungo sa atake sa puso at stroke, sapagkat ang labis na saturated fat na sumasama rito ay tahimik na bumabara sa mga ugat na hindi na kasing-lakas ng dati.

Bukod sa maling paraan ng pagluluto, isang malagim na panganib din ang nag-aabang sa mga handaan at binyagan kung saan ang mga pagkaing may itlog ay iniiwang nakatiwangwang sa matinding init ng panahon. Ipinapaliwanag ng mga eksperto na ang pag-iwan sa mga lutong itlog ng higit sa isang oras sa ilalim ng mainit na klima ng Pilipinas ay nagiging perpektong pugad ng milyun-milyong nakakalasong bacteria. Kasabay nito ang tila walang-malyang pagpupunas ng kamay sa basahan matapos magbasag ng hilaw na itlog, o ang katamaran sa paggamit ng iisang chopping board para sa lahat ng sangkap. Ang mga hindi nakikitang mikrobyong ito na nagmumula sa balat ng itlog ay mabilis na kumakalat sa iba pang pagkain na paboritong isubo ng mga matatanda, na nagdudulot ng matinding cross-contamination at food poisoning na lubhang delikado para sa mga humihinang resistensya ng mga senior citizen.

Mas lalo pang nag-igting ang takot nang ibulgar ni Dr. Santos ang nakamamatay na epekto ng mga nauusong malasado o hilaw na itlog sa social media, pati na ang makalumang tradisyon ng pag-inom ng hilaw na itlog para diumano gawing pampalakas ng tuhod at katawan. Ang kinahuhumalingang “runny yolk” ay isang malaking banta sa buhay ng mga matatanda dahil ang hindi sapat na pagkaluto nito ay nangangahulugang buhay na buhay pa ang bakterya ng salmonella sa loob mismo ng itlog. Kapag ang lasong ito ay pumasok sa humihinang sistema ng isang senior, hindi na ito kayang salagin ng kanilang mga tiyan, na madalas mauwi sa matinding impeksyon na mabilis kumalat sa buong katawan at pinalalala pa ng mga maintenance na gamot na nagkukubli sa mga paunang sintomas ng sakit.

Ang nakakagimbal na rebelasyong ito ay isang malakas na sampal sa mga nakagawiang pamamaraan sa loob ng kusina ng bawat pamilyang Pilipino. Walang sinuman ang nag-aakalang ang pagkaing nagbibigay ng lakas noong kabataan ay siya ring maaaring maging dahilan ng biglaang pagpanaw sa katandaan kung hindi tuluyang babaguhin ang maling proseso ng paghahanda at balewalain ang expiration dates. Hindi kailanman pinipigilan ng mga doktor ang pagkain ng itlog, bagkus ay mariing nananawagan silang lutuin ito nang buo at maayos, iwasan ang labis na mantika, at panatilihin ang matinding kalinisan sa bawat hakbang ng paghahanda. Sa huli, ang mahabang buhay at kaligtasan ng mga mahal nating lolo at lola ay nakasalalay hindi lamang sa uri ng kanilang kinakain, kundi sa mismong mga kamay na naghahanda ng kanilang pang-araw-araw na almusal.