Ang NAKAKAGIMBAL Na Dahilan Ng Pag-urong Ng Laman Ng Mga Senior Citizens, Ibinunyag! Mura At Lihim Na LUNAS, Matatagpuan Lang Pala Sa Tabi-Tabing Palengke!
Isang nakakabahalang sitwasyon ng biglaang panghihina ang tahimik na umaatake sa libu-libong matatandang Pilipino ngayon, kung saan marami ang bigla na lamang hindi makatayo, hirap humakbang sa hagdanan, at tila inuubusan ng lakas sa sariling mga binti. Sa loob ng mahabang panahon, ipinagkikibit-balikat lamang ito ng marami bilang isang normal na sumpa ng pagtanda paglagpas ng edad animnapu. Ngunit isang sumasabog na rebelasyon mula sa kilalang health expert na si Doktor Maria Santos ang tuluyang bumasag sa mapanganib na paniniwalang ito. Ayon sa kanyang nakakagulat na pag-aaral, ang unti-unting pagkalumpo at pag-urong ng mga kalamnan ng mga lolo at lola ay hindi pala natural na epekto ng edad, kundi isang malalang kondisyon na tinatawag na sarcopenia na direktang dulot ng maling pamamaraan ng pagkain na araw-araw inihahain sa hapag-kainan ng mga Pilipino.
Ang pinakamalaking pagkakamali na unti-unting pumapatay sa lakas ng mga senior citizen ay ang nakasanayang kultura ng pagkain kung saan puro kanin at sabaw lamang ang bumubusog sa kanilang mga tiyan. Bagamat mabilis na nawawala ang gutom, tahimik namang namamatay ang mga kalamnan dahil sa matinding kakulangan ng kalidad na protina at mahahalagang amino acids na siyang tanging nagkukumpuni sa mga nasisirang himaymay ng katawan. Dahil dito, kahit gaano pa karaming kanin ang ipasok sa sistema, patuloy na liliit ang mga braso at manghihina ang mga binti kung puro carbohydrates at walang sustansya ang kinakain. Ibinunyag din na ang labis na pagkonsumo ng asukal, mga de-latang punung-puno ng sodium, at mga pagkaing lunod sa mantika ang siyang lalong nagpapabilis sa pagbagsak ng kalusugan ng mga matatanda na humahantong sa tuluyang pagkawala ng kanilang kakayahang maglakad nang walang inaalalayan.
Sa halip na gumastos ng libu-libong piso para sa mga inangkat na supplements at mamahaling gamot na inirereseta sa mga ospital, isang nakakawindang na katotohanan ang inilantad upang maibalik ang lakas ng mga nakatatanda nang hindi nabubutas ang bulsa. Ang pinakamakapangyarihang lunas na kayang magpatibay muli sa mga buto at kalamnan ay matatagpuan lamang pala sa mga ordinaryong palengke at sari-sari store sa halagang barya lamang. Pinangalanan ni Doktor Santos ang ilang pambihirang pagkain na mas mabisa pa sa mga mamahaling baka at baboy upang labanan ang malalang panghihina. Kabilang na rito ang simpleng tokwa na walang cholesterol ngunit siksik sa protina, itlog na nagtataglay ng kumpletong amino acids, bangus na mayaman sa omega-3 na panlaban sa pamamaga ng kasukasuan, at ang pitso ng manok na purong laman at madaling tunawin ng mga sensitibong sikmura ng mga may edad na.
Ngunit ang pinakanakakagulat sa lahat ng mga natuklasan ay ang nangungunang dalawang pagkain na madalas minamaliit sa hapag-kainan ng mga Pilipino. Ang inakalang pagkain ng mga naghihirap na munggo ay nagtataglay pala ng napakataas na antas ng fiber at protina na kayang pumantay sa lakas ng imported na karne nang hindi nagpapataas ng cholesterol. Higit pa rito, ang itinuturing na pinakamakapangyarihang sandata para sa mga senior citizen ay walang iba kundi ang ordinaryong sardinas na nasa lata. Taliwas sa paniniwalang ito ay pantawid-gutom lamang, ang sardinas ay isang higanteng pinagmumulan ng calcium mula sa malalambot nitong buto, bitamina D, at omega-3 na eksaktong kinakailangan ng mga matatanda upang makaiwas sa nakakabali ng butong osteoporosis at tuluyang maibalik ang sigla ng kanilang mga binti.
Ang mga maling pananaw sa nutrisyon ang napatunayang tahimik na nagnanakaw sa masasayang taon ng mga matatanda. Mahigpit na ipinapayo na iwasan ang matinding pagpiprito at sa halip ay sanayin ang pag-ihaw, paglalaga, o pagpapakulo ng mga murang pinagkukunang protinang ito upang makuha ang buong benepisyo nang hindi inilalagay sa panganib ang puso at presyon ng dugo. Kasabay ng matalinong pagpili sa pagkain, ang simpleng paglalakad, pag-iinat, at magaan na ehersisyo sa araw-araw ay sapat na upang gisingin muli ang mga natutulog at nanghihinang kalamnan. Ang panghihina ay hindi isang pinal na sentensya ng katandaan, at sa pamamagitan lamang ng pagwaksi sa nakasanayang puro kanin at pagyakap sa mga murang lunas na ito sa palengke, ang sinumang indibidwal na lampas animnapung taong gulang ay muling makakabangon, makakalakad nang matikas, at maibabalik ang lakas na inakala nilang tuluyan nang naglaho.
