ANG HINDI SINASABI NG IYONG DOKTOR: Ang Lihim na Ugnayan ng Fatty Liver at Diabetes, at ang 3 Nakakagimbal na Hakbang Upang Baligtarin Ito!
Isang matinding pagkakamali ang matagal nang bumubulag sa marami patungkol sa tunay na sanhi ng pagkasira ng atay, kung saan palaging itinuturo ang labis na pag-inom ng alak bilang kaisa-isang salarin. Subalit, isang nakakagimbal na katotohanan ang unti-unting sumisira sa kalusugan ng libo-libong Pilipino, kahit pa ng mga hindi kailanman nakatikim ng alak sa kanilang buong buhay. Ang tahimik at patagong kalaban na ito ay ang Non-Alcoholic Fatty Liver Disease (NAFLD), isang mapanganib na kondisyon na direktang nag-uugnay sa atay at sa nakakatakot na banta ng Type 2 Diabetes. Kapag ang atay ay napuno ng nakabalot na taba, tuluyan nitong sinisira ang kakayahan ng katawan na tumugon sa insulin, na siyang nagdudulot ng mabilis na pagtaas ng asukal sa dugo at tuluyang nagtutulak sa isang tao sa habambuhay na pagdurusa sa diabetes.
Ang pinakamalaking traydor na nagdudulot ng nakakapanlumong kondisyong ito ay hindi matatagpuan sa mga inuming nakalalasing, kundi sa mga inakalang masasarap at paboritong sangkap sa kusina na nagtataglay ng nakamamatay na High Fructose Corn Syrup (HFCS). Taliwas sa ordinaryong asukal na nagagamit ng buong katawan, ang mapanlinlang na fructose na ito na siksik sa mga de-boteng juice, soda, at maging sa mga paboritong sawsawan, ay tanging atay lamang ang may kakayahang sumala. Kapag ito ay labis na pumasok sa sistema, walang ibang magagawa ang nabiglang atay kundi pilitin itong ibalot bilang taba, na maihahambing sa pagbuhos ng labis-labis na langis sa makina hanggang sa tuluyan itong umapaw at masira. Upang agarang matigil ang paninirang ito, isang mariing panawagan ang ipinatutupad na tuluyan nang iwasan ang mga matatamis na meryenda at palitan ang mga ito ng masustansyang mga mani, itlog, at purong tubig na may kalamansi bilang kapalit sa mga inuming unti-unting pumapatay sa atay.
Subalit, hindi sapat ang pagbabago lamang ng kinakain; kinakailangan din ng atay ng sapat na oras upang makapagpahinga at linisin ang sarili nito mula sa nagpatong-patong na taba. Dahil sa nakasanayang walang-tigil na pagnguya mula umaga hanggang hatinggabi, ang atay ay naiiwang nagtatrabaho nang walang pahinga, dahilan upang tuluyan itong bumigay. Sa pamamagitan ng simple ngunit napakabisang paraan ng pag-aayuno ng labindalawa hanggang labing-apat na oras, na madaling maisasagawa kung ititigil ang pagkain pagsapit ng ika-anim ng gabi, ang katawan ay sapilitang gagamitin ang mga nakaimbak na taba sa atay bilang enerhiya. Ang inilihim na prosesong ito ng kalikasan ay tila isang awtomatikong makinang humihigop sa mga nakakalasong taba habang ang isang tao ay mahimbing na natutulog.
Bilang huling sandata laban sa mapaminsalang taba sa atay, isang nakakagulat na sekreto mula sa kalikasan ang dapat na palaging nakahain sa bawat hapag-kainan ng mga Pilipino. Ang mga paboritong isantabi na mapapait at cruciferous na gulay tulad ng ampalaya, repolyo, at pechay ay nagtataglay ng pambihirang kapangyarihan na nagsisilbing mga maliliit na sundalong tagapaglinis ng atay. Sa tulong ng kanilang natural na kemikal na nagpapataas ng glutathione, ang mga halamang ito ang siyang direktang lumulusaw sa mga naipong taba bago pa man ito makapinsala sa buong katawan. Hindi na kinakailangan pang gumastos ng malaki sa mga artipisyal na gamot, dahil ang paghahanda ng simpleng ginisang ampalaya o masabaw na tinola gamit ang mga murang gulay na ito ay sapat na upang ibalik ang lakas ng atay at tuluyang wakasan ang tahimik na paninira bago pa man ito humantong sa walang lunas na diyabetis.
