Makamandag Na Halik Ng Kamatayan: Ang Serial Killer Na Lumason Sa Labing-Apat Na Kaibigan Dahil Sa Sugal At Kasakiman

Nagsimula ang pagguho ng lihim na imperyo ng krimen noong ika-labing-apat ng Abril, taong dalawang libo at dalawampu’t tatlo, sa tahimik na lalawigan ng Ratchaburi, bandang walumpung kilometro mula sa kabisera ng Bangkok. Sa tabing-ilog ng Mae Klong, abala ang maraming tao sa pagsasagawa ng sagradong ritwal ng pagpapakawala ng mga isda o “making merit” upang humingi ng kapayapaan at suwerte sa Bagong Taon.

Kasama sa mga debotong ito ang tatlumpu’t dalawang taong gulang na mayamang negosyante na si Siriporn Khanwong. Masayahin, malusog, at walang anumang iniindang sakit sa katawan, bumaba si Siriporn sa hagdanan patungo sa tubig. Subalit ilang sandali lamang matapos isagawa ang ritwal, bigla na lamang itong napahawak sa kanyang dibdib, nawalan ng panimbang, at marahas na bumagsak sa semento. Sa kabila ng mabilis na pagdating ng mga rescuer at pagsasagawa ng cardiopulmonary resuscitation (CPR), idineklarang patay si Siriporn sa mismong pinangyarihan ng insidente.

Nang matanggap ng pamilya ni Siriporn ang balita, agad silang nagduda. Imposible para sa kanila na bigla na lamang atakihin sa puso ang kanilang anak na nasa kasagsagan ng kanyang kalusugan. Lalo pang nagpatibay sa kanilang hinala ang pagkawala ng lahat ng mamahaling gamit ng biktima, kabilang ang mahigit limampung libong baht na cash, isang mamahaling Louis Vuitton handbag, ang pinakabagong iPhone 14 Pro Max, at iba pang mga alahas na nagkakahalaga ng mahigit dalawandaan at dalawampu’t apat na libong piso.

Dahil dito, humiling ang pamilya sa kapulisan na suriin ang bawat kuha ng CCTV sa paligid ng ilog. Dito tumambad ang nakapangingilabot na tagpo. Bago ang kanyang pagbagsak, kasama ni Siriporn ang kanyang kaibigan na si Sararat “Am” Rangsiwuthaporn. Makikitang naglakad ang dalawa nang magkasabay bago naghiwalay. Habang pababa si Siriporn sa ilog, tumawid si Sararat sa kabilang kalsada at paulit-ulit na lumingon sa direksyon ng biktima na tila may hinihintay na maganap.

Nang tuluyang bumagsak si Siriporn at magkagulo ang mga tao, sa halip na sumaklolo o tulungan ang kaibigan, mabilis na lumayo si Sararat bitbit ang mga gamit nito. Bumalik lamang siya sandali upang tingnan kung patay na ba ang biktima bago tuluyang sumakay ng sasakyan at tumakas. Nang tanungin ng pulisya kung bakit niya iniwan ang naghihingalong kaibigan, buong lamig at walang kagatol-gatol na sumagot si Sararat na umalis siya dahil may tumutulong naman daw na iba at kailangan lamang niyang kunin ang kanilang mga gamit.

Isinilang noong ika-labindalawa ng Marso, taong labinsiyam na raan at walumpu’t pito sa Ratchaburi, si Sararat ay nagmula sa isang disenteng pamilya. Nagtapos siya ng kursong Public Relations sa Faculty of Management Sciences sa Nakhon Pathom Rajabhat University. Ayon sa kanyang mga dating kaklase, kilala si Sararat bilang isang napakagandang babae, labis na mahusay magsalita, magaan kasama, at may pambihirang talento sa pagkumbinsi ng sinumang kanyang kausap.

Noong taong dalawang libo at siyam, nagpakasal siya kay Police Lieutenant Colonel Vitoon Rangsiwuthaporn, ang Deputy Superintendent ng Suan Phueng Police Station sa Ratchaburi. Nagkaroon sila ng dalawang anak at nanirahan sa opisyal na quarters ng kapulisan. Ginamit ni Sararat ang mataas na posisyon ng kanyang asawa upang magmayabang sa kanyang mga kaibigan at magtayo ng malawak na koneksyon sa matataas na opisyal.

Subalit sa likod ng marangyang buhay na ito, nahumaling si Sararat sa online casino at ilegal na sugal. Sa loob ng maikling panahon, nalubog siya sa dambuhalang pagkakautang, na-max out ang lahat ng credit cards, at pumasok sa mga ilegal na “paluwagan” at lending companies na may matataas na interes. Upang matakpan ang mga butas ng kanyang pagkalugi at maipagpatuloy ang kanyang bisyo, nakaisip siya ng isang demonyong paraan upang kumita nang mabilis nang hindi nagbabayad ng utang.

Hindi pumayag ang pamilya ni Siriporn sa unang opisyal na findings na “heart failure” ang ikinamatay ng kanilang anak. Sa pamamagitan ng matinding pressure sa mga awtoridad, ipinailalim ang labi sa isang komprehensibong forensic toxicological autopsy. Dito sumabog ang pinakamalaking ebidensya: natagpuan sa dugo, tiyan, at digestive tract ng biktima ang isang nakamamatay at napakataas na konsentrasyon ng potassium cyanide.

Noong ika-dalawampu’t lima ng Abril, taong dalawang libo at dalawampu’t tatlo, pormal na inaresto ng mga operatiba si Sararat sa kanyang tahanan. Nang maibalita sa pambansang telebisyon ang kanyang pagkakaaresto at lumabas ang kanyang mukha sa mga pahayagan, biglang bumaha ang mga tawag sa iba’t ibang presinto sa buong bansa. Isa-isang lumantad ang mga pamilya ng iba pang mga biktima na may kaparehong kuwento: naging matalik na kaibigan nila si Sararat, nagkaroon ng transaksyon sa pera o alahas, biglang namatay sa sakit sa puso, at nawala ang lahat ng kanilang mahahalagang ari-arian.

Sa gitna ng lumalawak na pagsisiyasat, isang napakahalagang saksi ang buong tapang na lumantad upang magbigay ng testimonya—si Kantima “Pla”, ang nag-iisang biktima na mapalad na nakaligtas sa makamandag na kamay ni Sararat.

Ayon sa salaysay ni Kantima, naging malapit silang magkaibigan ni Sararat dahil magkaklase sa Police Academy ang kanilang mga asawa. Isang araw, habang sila ay namamasyal sa isang shopping mall, nagreklamo si Kantima na tila inuubo siya. Agad na nag-alok si Sararat ng isang gamot sa loob ng kapsula, sabay abot ng isang bote ng orange juice, at sinabing ang naturang gamot ay mabisang pampagaling sa ubo at panlaban sa sintomas ng COVID-19.

Nang inumin ni Kantima ang kapsula, makalipas lamang ang ilang minuto ay nakaramdam siya ng matinding paninikip ng dibdib, pagkahilo, pagkawala ng hininga, at panlalambot ng buong katawan. Bago siya tuluyang nawalan ng malay, nagawa pa niyang tumawag ng emergency ambulance na agad nagdala sa kanya sa ospital kung saan naisalba ang kanyang buhay. Noong una, inakala niyang simpleng allergy lamang ito. Subalit makalipas ang ilang linggo, muling nagpadala si Sararat ng isa pang kahon ng kapsula na diumano’y pampapayat naman.

Dahil sa kutob, itinago ni Kantima ang mga tableta at ibinigay ito sa mga pulis nang pumutok ang balita tungkol kay Siriporn. Nang suriin sa laboratoryo, nakumpirmang purong cyanide ang laman ng mga kapsula—isang lason na pumipigil sa mga selula ng katawan na gumamit ng oxygen, na nagdudulot ng mabilisang pagkasira ng puso at utak sa loob lamang ng ilang minuto.

Dahil sa testimonya ni Kantima at sa pamumuno ni Deputy National Police Chief General Surachate “Big Joke” Hakparn, binuksan muli ang lahat ng misteryosong pagkamatay sa iba’t ibang probinsya mula pa noong taong dalawang libo at labing-anim. Humukay ang mga awtoridad ng mga labi, sumuri ng dalawampu’t anim na libo at limang daang pahina ng mga dokumento, at nag-interbyu ng daan-daang saksi.

Dito natuklasan na ang unang biktima ni Sararat ay ang kanyang mayamang kaibigan na si Suratwadee noong dalawang libo at labing-anim. May malaking utang si Sararat sa biktima na hindi niya mabayaran, kaya’t hinaluan niya ng lason ang pagkain nito. Nang mamatay ang kaibigan, idineklara ng mga doktor na atake sa puso ang sanhi, bagay na nagbigay ng kumpiyansa kay Sararat na maaari niyang ulit-ulitin ang krimen nang hindi nahuhuli.

Sa pagitan ng dalawang libo at labing-anim hanggang dalawang libo at dalawampu’t tatlo, umabot sa labing-apat na tao ang kanyang napatunayan at pinaghihinalaang nilason:

Karamihan sa kanyang mga target ay mga kababaihang may ari-arian, may-ari ng sasakyan, miyembro ng mga lending circle, o mga taong may bahagyang karamdaman tulad ng lagnat o ubo upang madaling maipainom ang lason sa anyo ng gamot.

Nang busisiin ng mga forensic financial auditors ang mga bank accounts ni Sararat, natuklasan ang nakalululang halaga: mahigit siyamnapung milyong baht o halos isang daan at animnapung milyong piso ang pumasok at lumabas sa kanyang mga account sa loob lamang ng ilang taon. Halos lahat ng perang ito ay direktang ipinatalo sa mga online gambling sites sa ibang bansa.

Bukod dito, natuklasan na nagtayo si Sararat ng mga pekeng grupo ng pamumuhunan. Sa isang grupo na may pitong miyembro, apat sa kanila ang sunod-sunod na namatay matapos maglagak ng pera o magsanla ng kanilang mga sasakyan kay Sararat. Isang miyembro ang nagsanla ng kotse sa halagang isang daan at limampung libong baht at namatay sa mismong araw na iniabot niya ang pera sa suspek.

Hindi rin nakaligtas sa batas ang kanyang dating asawang si Lieutenant Colonel Vitoon at ang kanyang abogadang si Thanicha Aeksuwannawat. Nadiskubre ng mga imbestigador na sinubukan nilang pagtakpan ang mga ebidensya, magsunog ng mga dokumento, at itago ang mga mamahaling bag ng mga biktima. Maging ang paraan ng pagbili ng lason ay natunton ng cyber police; umorder si Sararat ng libu-libong bote ng kemikal mula sa mga banyagang supplier gamit ang internet at nagbayad pa ng limang daang baht sa mga kabataan upang ibaon sa lupa ang mga natirang bote matapos mamatay si Siriporn.

Pormal na sinampahan si Sararat ng halos walumpung patong na kaso kabilang ang Premeditated Murder (planadong pagpatay), Attempted Murder, pagnanakaw, at pamemeke ng mga dokumento. Habang nasa loob ng kulungan, napabalitang buntis siya ng apat na buwan, subalit makalipas ang dalawang buwan ay nakunan ito dahil sa matinding stress sa piitan.

Sa makasaysayang paglilitis sa Kriminal na Korte ng Bangkok noong Nobyembre taong dalawang libo at dalawampu’t apat, binasa ang hatol para sa kaso ng pagpatay kay Siriporn Khanwong. Buong tapang na iniharap ng panig ng prosekusyon ang mga kuha ng CCTV, mga resulta ng laboratoryo, at mga testimonya ng mga saksi.

Walang nakitang anumang dahilan ang hukuman upang bigyan ng awa ang akusado. Pormal na hinatulan si Sararat “Am” Rangsiwuthaporn ng Parusang Kamatayan (Death Penalty) at pinagbayad ng dalawang milyong baht bilang danyos sa pamilya ng biktima. Samantala, hinatulan naman ang kanyang dating asawang pulis ng isang taon at apat na buwang pagkakabilanggo dahil sa pagtatago ng ebidensya, habang ang kanyang abogada ay sinentensiyahan ng dalawang taong pagkakakulong dahil sa pakikipagsabwatan.

Kasalukuyang nakapiit si Sararat sa pinakamahigpit na piitan sa Thailand habang hinihintay ang paglilitis sa mahigit labintatlong iba pang kaso ng pagpatay laban sa kanya. Bagamat marami sa mga naunang biktima ang na-cremate na at hindi na muling ma-awtopsiya, ang paggawad ng pinakamataas na parusa laban sa suspek ay nagbigay ng kapayapaan sa mga nagdadalamhating pamilya.

Ang kaso ng tinaguriang pinakagahaman at pinakamapanlinlang na serial killer sa Asya ay nagsisilbing isang malagim at permanenteng paalala sa buong mundo: ang pinakamatinding panganib kung minsan ay hindi nagmumula sa mga estranghero sa dilim, kundi sa mga taong kasabay nating kumakain, tumatawa, at nagpapanggap na kaibigan sa ilalim ng liwanag.