ANG MISTERYOSONG PAGKAWALA AT PAGKAMATAY NI MANISHA BHALLIWANI: LIKAS NA KAMATAYAN O ISANG KARUMALDURAL NA KRIMEN?

Sa mga panahong iyon, dakong 1:58 ng hapon nang lisanin ni Manisha ang paaralan upang kunin ang kaniyang admission form sa isang malapit na nursing college, bagay na ipinaalam pa niya sa kaniyang amang si Sanjay Kumar bago umalis. Ang naturang CCTV footage ang huling opisyal na bakas na nagpapakita sa kaniya habang binabagtas ang daan patungo sa kaniyang destinasyon nang may kalmado at walang kamalay-malay na mukha. Subalit habang lumilipas ang mga oras at hindi pa rin siya umuuwi, nagsimulang mangamba ang kaniyang lolo kaya naman pinuntahan nito ang driver ng bus na sinasakyan ni Manisha araw-araw. Ayon sa driver, dumeretso si Manisha sa kolehiyo upang asikasuhin ang mga dokumento, dahilan upang pansamantalang humupa ang pangamba ng pamilya hanggang sa sumapit ang alas-4:30 ng hapon na wala pa rin siyang paramdam.

Dakong 6:15 ng gabi, biglang tumunog ang cellphone ni Manisha ngunit ang tawag na ito ay tumagal lamang ng humigit-kumulang sampung segundo kung saan walang narinig kundi katahimikan mula sa kabilang linya bago ito tuluyang naputol. Mula noon, hindi na kailanman nakontak ang kaniyang numero, na nagtulak sa amang si Sanjay upang personal na tunguhin ang Ideal International College sa Singhaone upang hanapin ang kaniyang anak. Ngunit sa halip na tulong, ang sumalubong sa kaniya ay ang kawalan ng malinaw na sagot mula sa mga tauhan ng paaralan na umano ay amoy alak pa nang makausap niya ito sa reception area. Nang humingi siya ng tulong sa pulisya, sa halip na agad na umaksyon ay pinayuhan pa umano silang baka lumayas lamang ang dalaga o sumama sa mga kaibigan, isang kapabayaan na nagdulot ng mas malalim na galit sa buong pamilya.

Makalipas ang ilang araw ng paghihintay at pagmamakaawa sa mga awtoridad, natanggap na lamang ni Sanjay ang tawag mula sa pulisya na natagpuan na ang bangkay ng isang babae sa isang bukid malapit sa kanal. Ang lokasyong ito ay may layong humigit-kumulang isang kilometro lamang mula sa kolehiyo kung saan siya huling hinanap ng kaniyang nagdadalamhating ama. Pagdating sa lugar, doon na gumuho ang mundo ni Sanjay nang makumpirma na ang malamig na bangkay na nakahandusay ay walang iba kundi ang kaniyang pinakamamahal na anak na si Manisha. Agad na dagsa ang mga galit na residente sa paligid habang isinisigaw ang katarungan, habang ang mga awtoridad naman ay minadaling dinala ang katawan sa Biwani Civil Hospital para sa kailangang pagsusuri.

Lalo pang nag-alab ang kontrobersiya nang ilabas ang unang postmortem report noong Agosto 14, 2025, na nagsasabing nakakita sila ng mga bakas ng organophosphorus sa mga panloob na organo ni Manisha ngunit walang malinaw na palatandaan ng pisikal na pakikipag-buno. Subalit nang isailalim ito sa ikalawang pagsusuri sa PGIMS ROTC noong Agosto 16, 2025, iba naman ang sinabi ng mga eksperto dahil ang sugat sa leeg umano ay gawa ng mga hayop at hindi dahil sa kemikal o asido. Ang mga magkakasalungat na pahayag na ito, kasama na ang nawawalang mga detalye sa katawan ng biktima at ang pagkakaiba-iba ng deskripsyon sa mga mata at organo, ay nag-iwan ng libu-libong tanong sa isip ng publiko. Dagdag pa rito ang umano’y pagkakatagpo ng isang liham pagkalipas ng ilang araw na lalo lamang nagpalakas sa hinala ng pamilya na may nagaganap na pagtatakip sa tunay na pangyayari.

Dahil sa walang humpay na panggigipit at protesta ng pamilya at mga kababayan, ipinag-utos ng punong ministro ng Haryana na ilipat ang imbestigasyon sa Central Bureau of Investigation o CBI upang mabigyan ng malinis at independiyenteng pag-aaral ang kaso. Subalit sa pagpasok ng taong 2026, isang taon na ang lumipas mula nang mangyari ang karumal-dumal na krimen, ang pamilya at ang mga tagasuporta ay patuloy pa ring naghihintay ng makatarungang desisyon. Ang pagkaantala ng opisyal na ulat ng CBI hanggang sa mga susunod na buwan ay nagtulak sa amang si Sanjay at sa mga mamamayan na muling maglunsad ng mga pagkilos, welga, at panawagan laban sa mabagal na sistema ng katarungan. Ang kwento ni Manisha Bhalliwani ay nananatiling isang madilim na paalala ng labanan sa pagitan ng katotohanan at kapangyarihan sa lipunan.