Ang Lagim Sa Chongqing: Karumal-dumal Na Krimen Ng Isang Halimaw Na Ama At Kanyang Kasintahan Na Yumanig Sa Buong Mundo

Nang dumating ang mga awtoridad sa pinangyarihan ng krimen, agad na naghabi ng sari-saring kasinungalingan si Zhang Bo upang pagtakpan ang kanyang karumal-dumal na gawa. Ayon sa kanyang unang salaysay sa mga pulis, nakatulog diumano siya habang naiwang bukas ang bintana ng kanyang apartment sa mataas na palapag. Sinabi niyang nagising na lamang siya nang marinig ang malakas na kalabog sa ibaba ng gusali.

Subalit habang patuloy siyang tinatanong ng mga imbestigador, unti-unting nagbago at nagkabuhol-buhol ang kanyang mga pahayag. Isinunod niyang idinahilan na posibleng uminom ng gamot sa ubo ang mga bata, nahilo, at aksidenteng nahulog sa bintana habang siya ay abala sa paninigarilyo at pagkain sa kabilang bahagi ng bahay. Ang bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay punong-puno ng pag-aatubili at takot.

Mabilis na napansin ng mga ekspertong imbestigador na imposibleng maganap ang mga sinasabi ng suspek. Nang suriin ang bintana, natuklasan nilang napakataas nito para maabot ng dalawang musmos. Ang bunsong si Yangrui ay hindi pa marunong maglakad nang maayos, habang si Ruixue naman ay napakaliit pa para mabuhat ang kanyang kapatid pataas. Bukod dito, walang anumang bakas ng kalmot, yapak, o anumang palatandaan sa dingding na nagpapahiwatig na sinubukang akyatin ng mga bata ang naturang bintana. Ang matitibay na ebidensyang pisikal ay nagpatunay na ang mga paslit ay binuhat at sadyang inihagis palabas. Nang ipitin sa interogasyon at walang nang mapagtaguan, tuluyang bumigay si Zhang Bo at inamin ang katotohanang nagpasukal sa sikmura ng mga pulis: siya mismo ang naghagis sa kanyang sariling mga anak upang sundin ang utos ng kanyang kasintahang si Ye Chengchen.

Upang maunawaan ang ugat ng kasamaang ito, kailangang balikan ang nakaraan ni Zhang Bo. Siya ay nagmula sa isang maralitang pamilya sa kanayunan, hindi nakatapos ng pormal na mataas na pag-aaral, at napilitang magtrabaho sa murang edad. Sa kabila ng kawalan ng mataas na pinag-aralan, biniyayaan siya ng magandang tindig at mukha, na naging puhunan niya upang maging isang mahusay na ahente ng benta.

Noong Pebrero taong dalawang libo at labimpito, nakilala niya si Chen Meilin, isang dalagang nagmula sa isang respetado at mayamang pamilya kung saan ang parehong magulang ay mga tanyag na siyentipiko. Bagamat noong una ay alinlangan si Meilin dahil sa malaking agwat ng kanilang katayuan sa lipunan, napaibig siya sa paulit-ulit na panunuyo ni Zhang Bo. Nang mabuntis si Meilin makalipas ang tatlong buwan ng kanilang relasyon, binalak ng dalaga na ipalaglag ang bata dahil sa kawalan ng kahandaan at kawalan ng matatag na kita ng lalaki. Subalit pinigilan ito ni Zhang Bo, nangakong magpapakasal, at sumumpang magiging isang tapat, uliran, at responsableng ama. Dahil sa mga matatamis na pangakong ito, nagpakasal sila noong Marso ng naturang taon at isinilang si Ruixue noong dalawang libo at labingwalo, na sinundan naman ng bunsong si Yangrui noong Enero taong dalawang libo at labinsiyam.

Subalit nang magsimulang umasenso ang maliit na negosyong itinatag ni Zhang Bo, lumaki ang kanyang ulo at tuluyang nagbago ang kanyang pag-uugali. Naging lulong siya sa bisyo, laging naglalasing, sumasama sa mga barkada, at naging mahilig sa mga mamahaling branded na gamit. Hindi na siya umuuwi sa kanilang tahanan at binalewala ang kanyang mag-ina. Kahit noong maospital ang kanilang bunsong anak dahil sa karamdaman, iilang beses lamang itong dinalaw ng lalaki. Nang makalabas ang mag-ina sa pagamutan, sa halip na yakap ang isalubong, marahas na inihain ni Zhang Bo ang mga papeles ng diborsyo sa mukha ng umiiyak na si Meilin.

Ang tunay na dahilan sa likod ng pagiging malamig ni Zhang Bo ay ang pagkakaroon niya ng lihim na relasyon kay Ye Chengchen simula noong Agosto taong dalawang libo at labinsiyam. Si Ye ay nagmula sa isang mayamang pamilya na may-ari ng isang malaking kumpanya ng konstruksyon. Sa simula ng kanilang relasyon, nagpanggap si Zhang Bo bilang isang binatang mayaman at walang pananagutan sa buhay.

Nang matuklasan ni Ye ang katotohanang may asawa at dalawang anak na ang lalaki, sa halip na putulin ang ugnayan, ginamit niya ito upang sakalin sa leeg si Zhang Bo. Bilang isang sukdulang narcissist na sanay makuha ang lahat ng kanyang magustuhan, itinuring ni Ye ang sitwasyon bilang isang laro ng kapangyarihan. Nais niyang patunayan na mas makapangyarihan siya kaysa sa pamilya ng lalaki. Para kay Ye, ang dalawang bata ay isang malaking sumpa, sagabal, at patunay ng nakaraan na hindi niya matatanggap. Ayaw niyang maging madrasta, at hindi niya papayagang may ibang kahati sa atensyon at pera ng kanyang kasintahan.

Naging malinaw ang banta ni Ye Chengchen: kung nais ni Zhang Bo na matuloy ang kanilang kasal at magkaroon ng bagong buhay na kasama siya, kailangang mawala nang tuluyan ang dalawang bata sa mundong ito. Sa loob ng maraming buwan, patuloy na binubulungan, pinipilit, at minamanipula ng babae ang utak ng lalaki. Nagpalitan sila ng libu-libong mensahe sa telepono kung saan kaswal nilang pinag-uusapan ang iba’t ibang paraan kung paano papatayin ang mga inosenteng bata na tila nagpaplano lamang ng isang karaniwang bakasyon.

Upang mabigyan ng daan ang kanyang bagong pag-ibig, minadali ni Zhang Bo ang proseso ng diborsyo kay Meilin. Ayon sa batas ng Tsina, hindi maaaring maghain ng diborsyo ang lalaki kung ang anak ay wala pang isang taong gulang, kaya’t hinintay niya ang unang kaarawan ng bunso bago pormal na pinirmahan ang kasunduan. Sa ilalim ng hatol, napunta ang kustodiya ng panganay na si Ruixue sa inang si Meilin, habang ang bunsong si Yangrui ay pansamantalang mananatili kay Zhang Bo hanggang sa sumapit ito ng anim na taong gulang.

Subalit para kay Ye Chengchen, hindi sapat ang pagkakahati ng kustodiya. Nais niya ang ganap na pagpuksa sa lahi ng dating asawa. Noong Pebrero taong dalawang libo at dalawampu, sinimulan nilang pag-usapan ang pagpatay sa pamamagitan ng pagpapahulog sa bintana upang magmukha itong aksidente. Noong Hunyo ng naturang taon, nagkaroon ng matinding pagtatalo ang dalawa kung saan pansamantalang nakipaghiwalay si Ye dahil sa pagkabigo ni Zhang Bo na isakatuparan ang krimen. Dahil sa labis na pagkagumon at kabaliwan ng lalaki sa babae, hinabol niya ito at nangakong tatapusin na ang buhay ng mga bata sa lalong madaling panahon.

Noong ika-dalawampu’t lima ng Oktubre, sinubukan ni Zhang Bo na isagawa ang plano ngunit nabigo dahil nanatili si Meilin sa paligid. Hindi sumuko ang halimaw na ama; noong ika-isa ng Nobyembre, tinawagan niya muli ang dating asawa at nagpanggap na labis na nangungulila sa mga bata. Dahil sa pag-aakalang nais lamang gampanan ng ama ang kanyang tungkulin, dinala ni Meilin ang dalawang paslit sa apartment ng lalaki, nang hindi namamalayang iyon na ang huling beses na makikita niya ang kanyang mga anak na humihinga.

Kinabukasan, ika-dalawa ng Nobyembre, lumabas ng bahay ang ina ni Zhang Bo upang mamalengke, na nag-iwan sa lalaki at sa dalawang bata na mag-isa sa loob ng unit sa ikalabing-limang palapag. Agad na nagsagawa ng video call si Zhang Bo kay Ye Chengchen.

Sa kabilang linya, naging histerikal si Ye nang marinig sa background ang tawanan at boses ng mga bata. Sa matinding galit, kumuha si Ye ng patalim at hiniwa ang kanyang sariling pulso sa harap ng camera, sabay sigaw na kung hindi papatayin ni Zhang Bo ang mga bata sa mismong sandaling iyon, magpapakamatay siya at tatapusin ang lahat.

Dahil sa matinding takot na mawala ang babaeng kanyang kinahuhumalingan, ibinaba ni Zhang Bo ang kanyang telepono. Nilapitan niya ang kanyang dalawang walang kamuwang-muwang na anak na noo’y naglalaro sa sahig. Buong lamig niyang binuhat ang dalawa sa kanilang mga binti, dinala sa tapat ng bukas na bintana sa ikalabing-limang palapag, at walang pag-aalinlangang binitiwan ang mga ito sa kawalan.

Bumagsak ang dalawang bata mula sa napakataas na gusali tulad ng mga basurang itinapon. Matapos ang karumal-dumal na gawa, mabilis na binura ng magkasintahan ang lahat ng kanilang palitan ng mensahe sa WeChat upang linisin ang anumang bakas ng sabwatan bago tumakbo pababa ang lalaki upang simulan ang kanyang huwad na pag-iyak sa harap ng publiko.

Sa kabila ng kanilang pagtatangkang burahin ang lahat ng patunay, hindi natulog ang hustisya. Gamit ang makabagong teknolohiya ng cyber-forensics, matagumpay na narekober ng kapulisan ng Chongqing ang mahigit labimpitong libong mensahe na binura sa mga telepono nina Zhang Bo at Ye Chengchen.

Dito tumambad sa mga tagausig ang bawat detalye ng kanilang maitim na plano. Malinaw na nakasulat sa mga mensahe kung paano pinilit ni Ye ang lalaki, kung paano nila pinagtalunan ang petsa ng pagpatay, at kung paano binalak ang pagpapalabas na aksidente lamang ang lahat. Nang iharap ang mga ebidensyang ito sa hukuman, sinubukan pa ni Ye Chengchen na maghugas-kamay sa pamamagitan ng pagsasabing nagbibiro lamang siya at nais lamang niyang subukan ang katapatan ng lalaki. Subalit binalewala ng hukom ang kanyang mga palusot dahil sa bigat ng mga nakasulat na katibayan na nagpapatunay ng kanyang direktang pamumuno at pag-uudyok sa krimen.

Noong Disyembre taong dalawang libo at dalawampu’t isa, ibinaba ng Intermediate People’s Court ng Chongqing ang pinakamabigat na parusa: hinatulan ng parusang kamatayan sina Zhang Bo at Ye Chengchen dahil sa sinadyang pagpatay sa pamamagitan ng sabwatan. Bagamat naghain ng apela ang dalawang akusado upang maisalba ang kanilang mga leeg, tuluyang ibinasura ng High People’s Court at ng Supreme People’s Court ng Tsina ang kanilang mga petisyon noong taong dalawang libo at dalawampu’t tatlo.

Noong ika-tatlumpu’t isa ng Enero taong dalawang libo at dalawampu’t apat, opisyal na isinagawa ang parusang kamatayan sa pamamagitan ng lethal injection laban kina Zhang Bo at Ye Chengchen. Ang balita ng kanilang eksekusyon ay naging pambansang trending topic sa social media platform na Weibo, kung saan daan-daang milyong mamamayan ang nagpahayag ng kanilang pasasalamat sa paggawad ng hustisya.

Para sa nagdadalamhating inang si Chen Meilin, bagamat hindi na maibabalik ng kamatayan ng dalawang salarin ang buhay at matatamis na ngiti ng kanyang mga supling na sina Ruixue at Yangrui, kahit papaano ay nabunutan ng matinding tinik ang kanyang puso dahil nabigyan ng katarungan ang karumal-dumal na sinapit ng kanyang mga anghel. Ang trahedyang ito ay mananatiling isang madilim na babala sa buong daigdig tungkol sa panganib ng labis na kasakiman, maling pag-ibig, at ang kawalan ng puso ng isang taong tinalikuran ang pinakabanal na tungkulin ng isang magulang.