ANG KINATATAKUTANG “METAL FANG RIPPER”: ANG KABABAGINAN AT KASIRAN NG ISANG SERIAL KILLER NA KUMAIN NG TAO SA KASAYSAYAN NG SOVIET UNION!

Ipinanganak sa modernong Kazakhstan, si Nikolay ay lumaki sa isang ordinaryong pamilya bilang kaisa-isang lalaki sa apat na magkakapatid. Noong siya ay bata pa, madalas siyang ilarawan ng mga nakakakilala sa kanya bilang isang magalang, matalino, at tahimik na bata. Walang nag-akala na ang inosenteng mukhang iyon ay magiging balatkayo ng isang mamamatay-tao. Matapos ang kanyang obligasyon sa militar ng Soviet Union, sinubukan niyang tahakin ang iba’t ibang landas sa buhay. Nagtrabaho siya bilang mangingisda, electrician, bulldozer operator, freight handler, at kinalaunan ay naging isang bumbero.

Sa kabila ng madalas niyang pagpapalit ng trabaho, kilala si Nikolay sa kanyang malinis na pananamit at maayos na pananalita. Subalit sa likod ng magandang imaheng ito, may unti-unting nabubuong poot sa kanyang kaisipan. Matapos mapatid ang kanyang ngipin sa isang away, pinalitan ito ng isang pilak na pustiso na naging dahilan upang tawagin siyang “Metal Fang.” Ang tunay na mitsa ng kanyang karahasan ay nagsimula noong 1977 nang magkasakit siya ng mga malulubhang sexually transmitted diseases. Dito nagsimulang magbago ang kanyang pananaw sa mundo. Naniwala siya na ang mga kababaihan ang ugat ng kanyang pagdurusa, at ang pagsasagawa ng karahasan laban sa kanila ay isang paraan umano ng pagpapadalisay sa kanyang sarili.

Mula 1978 hanggang unang bahagi ng 1979, tahimik na binuo ni Nikolay ang kanyang mga madilim na balak. Ginamit niya ang kanyang galing sa pagsubaybay at pangangaso sa kagubatan hindi na para sa mga hayop, kundi para sa mga tao. Noong Enero 24, 1979, ang kanyang unang biktima ay si Nadia Ivanova, isang 17-anyos na dalaga na kilala sa pagiging mabait at may pangarap na maging guro.

Habang naglalakad si Nadia pauwi, sinundan siya ni Nikolay sa madilim na bahagi ng kalsada. Bigla niya itong sinunggaban, sinakal, at ginilitan ng leeg. Ayon sa kanyang mga pag-amin sa mga awtoridad, ininom niya ang dugo ng biktima dahil naniwala siyang magbibigay ito sa kanya ng kakaibang lakas. Matapos ang karumal-dumal na gawaing ito, dinala niya ang bangkay sa malalim na bahagi ng kagubatan, kinuha ang mga bahagi ng katawan nito tulad ng hita at balakang, at dinala sa kanyang tahanan upang lutuin at kainin sa loob ng halos isang buwan.

Hindi nagtagal ang paghinto ni Nikolay. Sa mga sumunod na buwan, sunod-sunod na natagpuan ang mga bangkay ng mga kababaihan at matatanda na tadtad ng saksak, pinagputul-putol, at ninakawan ng mga laman-loob. Kabilang sa mga biktima ay ang 70-anyos na si Anna Marinova, ang mag-inang Alena at Lita Ivanova, at ang 23-anyos na si Valentina Pruscheska. Ang bawat krimen ay may parehong karumal-dumal na ritwal: pagpatay, pag-inom ng dugo, at pagluluto ng laman ng tao na kung minsan ay ibinibigay pa niya sa kanyang mga hindi mapag-saping bisita bilang mga ordinaryong putahe tulad ng pelmeni o dumplings.

Noong Agosto 1981, halos maabutan na siya ng mga pulis matapos niyang barilin ang isang kasamahan sa trabaho sa gitna ng mainit na pagtatalo. Nang isailalim siya sa pagsusuri, natuklasang may malubha siyang schizophrenia. Sa halip na makulong agad sa kulungan, dinala siya sa isang mental hospital kung saan hindi nagtagal ay nakalaya rin siya dahil sa kakulangan umano ng sapat na pagkaunawa sa kanyang kondisyon. Subalit pagka-laya pa lamang, ipinagpatuloy agad niya ang kanyang karumal-dumal na gawain.

Ang katapusan ng malayang pagpapagala ni Nikolay ay nagsimula noong Disyembre 1980. Nagdaos siya ng isang hapunan sa kanyang bahay kung saan kasama ang ilang mga bisita na kumain ng mga pagkaing gawa pala sa laman ng tao. Nang magtaka ang mga bisita sa pagkawala ng isa sa mga kasama nilang si Zoria Slivka, sinilip nila ang silid at tumambad sa kanila si Nikolay na hubad, may hawak na palakol, at nakapaligid ang mga putol-putol na bahagi ng katawan ng biktima sa mesa.

Agad na tumakas ang mga bisita at humingi ng tulong sa mga pulis. Nang pasukin ng mga awtoridad ang bahay, laking gulat nila nang makita ang buong sala na naliligo sa dugo, ang mga laman-loob sa refrigerator, at ang pugot na ulo sa isang tabi. Bagamat nakatakas si Nikolay nang sumandaling lumingon ang mga pulis, naarekuho rin siya kinabukasan sa bahay ng isang kamag-anak sa kalapit na bayan.

Sa paglilitis noong Disyembre 1981, pinatunayan ng mga eksperto sa pag-iisip na si Nikolay ay nakakaranas ng matinding schizophrenia. Dahil dito, ipinasiya ng hukuman na ikulong siya habambuhay sa isang high-security psychiatric facility sa halip na sa karaniwang piitan. Subalit noong Agosto 1989, isang nakakabiglang balita ang yumanig sa mga awtoridad: nakatakas si Nikolay habang inililipat sa ibang pasilidad.

Dalawang taon siyang nagtago sa mga bundok at namuhay tulad ng isang hayop hanggang sa magpadala siya ng liham sa isang kakilala na nag-udyok sa mga pulis upang matunton siya muli sa Moscow noong 1990 matapos na naman niyang kitlin ang buhay ng isang 24-anyos na estudyante. Mula noon, si Nikolay Dzhumagaliev ay ibinalik sa isang mahigpit na pasilidad sa Kazakhstan kung saan siya nananatili hanggang sa kasalukuyan.

Ang kaso ni Nikolay “Metal Fang” Dzhumagaliev ay nananatiling isa sa pinakamadilim at pinakapangilabot na kwento ng serial killer sa kasaysayan. Ito ay patunay na minsan, ang pinakadelikadong halimaw ay hindi nagtatago sa mga kwento kundi lumalakad sa gitna natin—nakangiti, maayos manamit, at nagpapanggap na normal habang nagtataglay ng pusong puno ng kadiliman.